مبانی نظری و پیشینه پژوهش خودپنداره ( فصل دوم)

توسط | دی ۱۲, ۱۳۹۵

مبانی نظری و پیشینه پژوهش خودپنداره ( فصل دوم پایان نامه ) در ۳۵ صفحه ورد قابل ویرایش با فرمت doc



توضیحات: فصل دوم کارشناسی ارشد و دکترا (پیشینه و مبانی نظری پژوهش)

· همرا با منبع نویسی درون متنی به شیوه APA جهت استفاده فصل دو

· توضیحات نظری کامل در مورد متغیر

· پیشینه داخلی و خارجی در مورد متغیر مربوطه و متغیرهای مشابه

· رفرنس نویسی و پاورقی دقیق و مناسب

· منبع : دارد (به شیوه APA)

· نوع فایل: WORD و قابل ویرایش با فرمت doc

قسمتی از مبانی نظری متغیر:

یکی از مفاهیم بنیادین در تکامل شخصیت و روان هر فرد، که در دوره نوجوانی اهمیت پیدا می­کند، مفهوم خود است، خود شامل کلیه کیفیتهای ذهنی و عینی است که شخص از خود و دیگران از او دارند. برای مثال خود شامل ظاهر واقعی فرد، ارزش­­­ها، ایده­ها، دانش­­­ها، معلومات و همچنین ادراکاتی که سایرین از او دارند می­باشد. با این اوصاف می­توان گفت که خود پنداره چهارچوبی شناختی است که به واسطه آن به سازمان­بندی آنچه که درباره خویش می­دانیم، می­پردازیم. (حجتی و همکاران، ۲۰۱۰)

دوران نوجوانی آدمی با آغاز بلوغ جنسی شروع شده و با تعهد پایدار وی به یک نقش بزرگسالانه پایان می‌یابد. بنابراین،نوجوانی باید هم تعیین کننده روانی اجتماعی و هم تعیین کنندهزیستی داشته باشد. مطالعات روانشناسی اجتماعی نشان می‌دهد در طی و پس از بلوغ جنسی، کودکان به طور فزاینده‌ای خودآگاه شده و از نظرات دیگران آگاه و به این نظرات حساس می‌شونداین مطالعات به رشد مداوم خود در طی دوران نوجوانی و یکپارچگی فزاینده میان وضعیت ذهنی فرد و وضعیت ذهنی دیگران اشاره دارد. (سباستین و همکاران، ۲۰۱۴)

ویلیام جیمز معتقد است مفهومی که ما از خود داریم در تعیین روابط ما با دیگران نقش عمده­ای دارد. او خودپنداره را به دو بخش تقسیم کرد. خود به عنوان فاعل عمل و خود به عنوان موضوع شناخت خود مفهومی. خود به عنوان فاعل عمل، جنبه­ای از خود است که دائماً تجارب حاصل از ارتباط با مردم یا اشیاء و وقایع را به نحوی کاملاً ذهنی سازمان داده و تفسیر می­کند. خود مفهومی آن جنبه از خود است که شامل تواناییها، خصوصیات جسمانی، ویژگی­های اجتماعی، خصوصیات روحی و متعلقات مادی است که فرد را به عنوان شخص منحصر به فردی از دیگران مجزا می­سازد (رضایی، ۲۰۱۰).

-Self

-Sebastian

یکی از مفاهیم بنیادین در تکامل شخصیت و روان هر فرد، که در دوره نوجوانی اهمیت پیدا می­کند، مفهوم خود[۱] است، خود شامل کلیه کیفیتهای ذهنی و عینی است که شخص از خود و دیگران از او دارند. برای مثال خود شامل ظاهر واقعی فرد، ارزش­­­ها، ایده­ها، دانش­­­ها، معلومات و همچنین ادراکاتی که سایرین از او دارند می­باشد. با این اوصاف می­توان گفت که خود پنداره چهارچوبی شناختی است که به واسطه آن به سازمان­بندی آنچه که درباره خویش می­دانیم، می­پردازیم. (حجتی و همکاران، ۲۰۱۰)

دوران نوجوانی آدمی با آغاز بلوغ جنسی شروع شده و با تعهد پایدار وی به یک نقش بزرگسالانه پایان می‌یابد. بنابراین،نوجوانی باید هم تعیین کننده روانی اجتماعی و هم تعیین کنندهزیستی داشته باشد. مطالعات روانشناسی اجتماعی نشان می‌دهد در طی و پس از بلوغ جنسی، کودکان به طور فزاینده‌ای خودآگاه شده و از نظرات دیگران آگاه و به این نظرات حساس می‌شونداین مطالعات به رشد مداوم خود در طی دوران نوجوانی و یکپارچگی فزاینده میان وضعیت ذهنی فرد و وضعیت ذهنی دیگران اشاره دارد. (سباستین[۲] و همکاران، ۲۰۱۴)

ویلیام جیمز معتقد است مفهومی که ما از خود داریم در تعیین روابط ما با دیگران نقش عمده­ای دارد. او خودپنداره را به دو بخش تقسیم کرد. خود به عنوان فاعل عمل و خود به عنوان موضوع شناخت خود مفهومی. خود به عنوان فاعل عمل، جنبه­ای از خود است که دائماً تجارب حاصل از ارتباط با مردم یا اشیاء و وقایع را به نحوی کاملاً ذهنی سازمان داده و تفسیر می­کند. خود مفهومی آن جنبه از خود است که شامل تواناییها، خصوصیات جسمانی، ویژگی­های اجتماعی، خصوصیات روحی و متعلقات مادی است که فرد را به عنوان شخص منحصر به فردی از دیگران مجزا می­سازد (رضایی، ۲۰۱۰).

[۱]-Self

[۲]-Sebastian

مشاهده پیش فاکتور ، پرداخت و دانلود

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *